Bazen bir şehrin sabahı, yalnızca güneşin doğuşuyla değil; gönüllerde filizlenen umutlarla da aydınlanır. Elazığ'da düzenlenen İşrak Buluşması da işte böyle bir sabaha sahne oldu. Binlerce insanın gün doğmadan aynı meydanda buluşması, sadece bir ibadetin edası değil, aynı zamanda ortak bir hafızanın ve köklü bir manevi mirasın yeniden hatırlanması anlamına geliyordu.
Günümüz dünyasında insanlar birbirine her zamankinden daha yakın görünse de, aslında gönüller arasındaki mesafeler giderek artıyor. Kalabalıklar içinde yalnızlaşan birey, çoğu zaman kendisini dinlemeye, düşünmeye ve ruhunu beslemeye fırsat bulamıyor. Belki de bu nedenle seher vakitlerinde gerçekleştirilen buluşmalar, sadece dini bir program olmanın ötesinde, insanın kendisiyle yeniden buluşmasına vesile oluyor.
Bu yıl Elazığ'da gerçekleştirilen programın ayrı bir anlamı vardı. İşrak Buluşması, ömrünü ilme, irşada ve insan yetiştirmeye adayan Prof. Dr. Mahmud Es'ad Coşan'ın hicrî doğum yıl dönümü vesilesiyle düzenlendi. Onun isminin bugün hâlâ binlerce insanı aynı meydanda buluşturabiliyor olması, geride bıraktığı fikrî ve manevi mirasın canlılığını göstermesi bakımından dikkat çekicidir.
Prof. Dr. Mahmud Es'ad Coşan, yalnızca akademik unvanıyla tanınan bir ilim insanı değildi. O, üniversitedeki ilmî çalışmalarını toplumun manevi hayatıyla buluşturmayı başaran, eğitimi sadece sınıf duvarları arasına hapsetmeyen, bilgiyi ahlakla birlikte değerlendiren bir anlayışın temsilcilerindendi. Onun en çok üzerinde durduğu konuların başında iyi insan yetiştirmek, çalışkan olmak, üretmek, dürüst yaşamak ve topluma faydalı bireyler kazandırmak geliyordu.
Bugün adını taşıyan Mahmud Esad Coşan Vakfı da bu anlayışı yaşatmaya devam ediyor. Eğitimden kültürel faaliyetlere, sosyal dayanışmadan gençlik çalışmalarına kadar birçok alanda yürütülen faaliyetler, vakıf geleneğinin sadece geçmişe ait bir değer olmadığını, günümüzde de toplumsal hayatın önemli bir parçası olduğunu gösteriyor. Düzenlenen İşrak Buluşmaları da bu anlayışın toplumla buluştuğu önemli organizasyonlardan biri olarak öne çıkıyor.
Elbette bu tür programları yalnızca katılımcı sayısıyla değerlendirmek doğru olmaz. Asıl mesele, insanların oradan hangi duygularla ayrıldığıdır. Aynı safta omuz omuza duran insanların birbirini tanıyıp tanımaması önemli değildir. Önemli olan, ortak bir değerde buluşabilmeleri, aynı duaya "âmin" diyebilmeleri ve farklılıklarını bir kenara bırakarak kardeşlik duygusunu yaşayabilmeleridir.
Bugün toplum olarak en fazla ihtiyaç duyduğumuz kavramlardan biri güven, diğeri ise birliktir. Ekonomik gelişmişlik, teknolojik ilerleme veya şehirlerin büyümesi tek başına güçlü bir toplum oluşturmaya yetmez. Toplumları ayakta tutan asıl unsur; ortak değerler, ortak vicdan ve ortak sorumluluk bilincidir. Manevi buluşmalar da tam bu noktada önemli bir görev üstlenmektedir.
İşrak Buluşması'nın Elazığ'da oluşturduğu tablo, aslında geleceğe dair umut veren bir fotoğraf sundu. Gençlerin, ailelerin ve farklı yaş gruplarından insanların aynı amaç etrafında buluşabilmesi, toplumsal dayanışmanın hâlâ güçlü olduğunu gösteriyor. Bu tabloyu yalnızca dini bir etkinlik olarak okumak eksik olur. Aynı zamanda bu buluşma, kültürel hafızanın canlı tutulmasının, nesiller arasında manevi bağ kurulmasının ve ortak değerlerin yaşatılmasının da önemli bir örneğidir.
Belki de üzerinde durulması gereken asıl konu budur. Geride bırakılan eserler mi daha değerlidir, yoksa geride bırakılan insanlar mı? Bir insanın ardından yıllar geçmesine rağmen binlerce kişi aynı duygularla bir araya gelebiliyorsa, o kişinin en büyük eseri inşa ettiği binalar değil; gönüllerde bıraktığı izdir.
Seher vakitleri gelip geçer. Güneş her gün yeniden doğar. Ancak bazı sabahlar vardır ki yalnızca yeni bir günü değil, ortak bir hafızayı ve köklü bir mirası da yeniden aydınlatır. Elazığ'daki İşrak Buluşması, işte böyle bir sabahın adı oldu